تبليغاتX
مجنون بی لیلی

مجنون بی لیلی

...با خدا باش که هر رهگذری در گذر است همه خوبند ولی خوبتر از خوب خداست

ترنم سکوت

ترنم سکوت را به شیشه ها گره زدیم

 

                و در هجوم سایه ها به برکه ها قدم زدیم

 

میان روز های خوش , پی خیال ناتمام

                  

                                   چه خط به خط ورق زدیم  

                

کتاب و برگ و ماه را 

 

              و در خط ستاره ها به کوچه ها سرک زدیم

 

نگاه راه بود و باز

 

                خیال شعر اشنا

 

                            حقیقتی که از میان

 

                                        بر اسمان طبق زدیم

 

  نسیم قاصدک رسید

 

                ز دورها و دورها

 

                           در ان شب پر از هجوم

 

                                            ز نور ها و نورها

 

زمین گلایه ای نداشت

 

             از این قدم قدم زدن

 

                              فضا پر از سرور بود

 

                                             ز زورق بلورها...

                                                           

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم فروردین 1390ساعت 21:15  توسط علیرضا(امیر علی )  | 

میگی میرم...

میگی میرم باشه رفتن سهم دستای من و تو

 

 

                        میگی میرم باشه رفتن صحبت بین من و تو

 

 

میگی میرم  یه حقیقت که تو را خالی میزارم

 

 

             میگی میرم یه حقیقت که تو قلبم واسه تو جایی ندارم

 

 

میگی میرم میشه عادت میشه قصه رهایی

 

 

                         میگی میرم میشه عادت اینه تعریف جدایی؟

 

 

میگی میرم میشه عادت باشه عادتت مبارک

 

 

                      من و دستای گداییم میکشیم از تو خجالت

 

 

میگی میرم سهم قلبت باشه خاطرات دیروز

 

 

                  میگی میرم سهم قلبت خالی از امروز و هر روز

 

 

میگی میرم نمیدونی یه نفر دل به تو داده

 

 

                       میگی میرم نمیدونی تو دلش چه حالی داره

 

 

نمیدونی لحظه لحظه توی قلبش خونه داری

 

 

                     کلبه ام احزان شود گر قصد ترک خونه داری

 

 

میگی میرم باشه خوبم,یادگار تو همینه ؟

 

 

                      میگی میرم باشه خوبم حالا که دلم اسیره؟

 

 

میگی میرم باشه خوبم حالا که شدی عزیزم؟

 

 

                  میگی میرم باشه خوبم ولی من یادت میمونم

 

                                                         یادت میمونم

 

                                                             یادت میمونم...

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم دی 1389ساعت 22:4  توسط علیرضا(امیر علی )  | 

شهر غم

اينجا كنار سايه ها هر لحظه يادت ميكنم

                

 

                    من از تبار شهر غم هرشب دعايت ميكنم

 

 

هر شب به لب ميخوانمت ,ههر شب ز دل ميجويمت

 

 

                                          در مهر و ماه اسمان

 

 

                                              هر شب به چشم ميارمت ...

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم خرداد 1389ساعت 1:31  توسط علیرضا(امیر علی )  | 

شاپرک

 

 

شاپرک!

 

  پشت این شیشه ی مات به چه می اندیشی ؟

 

      

      شاید از سایه ی این پنجره ها خسته شدی

 

 

          شایدم بی تابی که چنین بر دل این ثانیه ها میکوبی

 

 

شاپرک

 

 باز کن این زخم غبار ایین را

 

 

   همدم سایه ی تصویر تو اینجاست بگو

 

 

          میفهمم معنی ماندن تنهایی نیلوفر را...

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام اردیبهشت 1389ساعت 17:59  توسط علیرضا(امیر علی )  | 

سکوت

 

 

 

 

بیصدا میمانم از امواج نور

 

                                  در میان لحظه های بی عبور

 

 

من چه خالی تر ز خود جا مانده ام

 

                                   در پی این سایه های تیره دور

 

 

بر غباری از حضور رنگها

 

                                 میبرد دل را به دل صیادها

 

 

شعله ای میسازم از هر درد و رنج

 

                                  میکشم بر سایه ی شبرنگها

 

 از شقایق تا شقایق میروم

 

 

             در ره بیراهه ی مردابها

 

 

                       برکه ای میسازم از جنس سکوت

 

 

                                       میکشم نیلوفری بر یادها...

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1389ساعت 0:33  توسط علیرضا(امیر علی )  | 

باران

 

 

 

اسمان ابری هوا بارانی و تاریک

 

                     باران میزند بر گونه ام

 

                               می خورد پیوند با باران چشمانم

 

 

دست من خیس از باران است

 

 

                         در میان هق هق گریان چشمانم

 

 

ای خدا باران تو میشوید امشب الودگی های زمینی را 

 

             

                         میدهد امید فرداهای بهتر را

 

 

  ای خدا بارانت چه زیباست

 

 

                     میشود حس کرد بوی عطر پاک خاک دنیا را

 

 

 

  کاش میشد شسته میشد این گناهان دلم با اشک چشمانم

 

 

                   تا که شاید حس کنم من نیز عطر پاک دلها را

 

 

                           دست من خیس از باران است

 

 

                                 در میان هق هق گریان چشمانم  ...

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم آذر 1388ساعت 23:53  توسط علیرضا(امیر علی )  | 

خداحافظ

     

 

              

 

خداحافظ کمی دل خیس کمی ناراحت از دیروز

 

 

                                       کمی پرخشخش از فریاد

 

به یاد یک شب پاییز

                        خداحافظ اگر رفتم

 

 

اگر در سایه ای مردم

                         ببخش من را اگر روزی

                                                     غباری از رهت شستم

 

 خداحافظ کمی خسته بسوی راه ناپیدا

 

 

                          به سوی ساحلی از درد برای این من تنها

 

 

خدا حافظ تو ای لیلا تو ای مجنون تر از فرهاد  

 

                     

                         خداحافظ زمن من که شدم گمگشته در فردا

 

 

خداحافظ نمیدانم چرا این قصه پیدا شد

 

 

 

                           نمیدانم چرا یک دل اسیر دست دنیا شد

 

خداحافظ برو ای دوست

 

 

                 گنه با این من عاصی است

 

 

                        تو از شبنم تو از احساس تو مهرت تا ابد باقیست

 

 

خداحافظ برو ای دوست بزن خط بر همه نامم

 

 

 

                       مرا از یاد خود کم کن که من بد یاد و بد نامم

 

 

،خداحافظ نمیگویم مرا اکنون ببخشایی

 

 

                       ولی فردا من اگاهم

 

 

                                  که تو از نسل فردایی

 

 

خداحافظ نمیدانم که اخر این گنه با کیست

                             

 

                      و شاید دست تقدیر است که در دنیای ما جاریست...

 

                     

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم تیر 1388ساعت 21:58  توسط علیرضا(امیر علی )  | 

شبهای دلتنگی ...

 

 

         

 

 

چه ویرانم این شبها

                         چه دلتنگم من تنها

 

چقدر خسته ام چقدر خسته ام از این شبهای ظلمانی

 

 نمیخوابم من این شب ها

                             بیدارم

 

 دگر از کوچه ی فکری که پایانش

 

                                به بن بست منتهی میشود بیزارم            

                                                                                             

      همه روزها تکراری

 

                              همه شب ها بیداری

        سراپا غرق اندوهم

 

                             ولی در جمع میخندم

 چه بیهودست این بودن

 

                          چه مردود است خندیدن

 

    زمان به خنده من مرده بنگر!

 

      نمیخندد دلم در سینه دیگر

     

         هوای دل من ابریست ابریست

 

                  دگر وقت نشستن بین جمع نیست...   

  

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 20:27  توسط علیرضا(امیر علی )  |